Emre Şenkal Şiirleri - Şair Emre Şenkal

0

TAKİPÇİ

Emre Şenkal

İlk defa ellerim acıyor anne,
Kendimi öldürüyorum kendi ellerimle
Hiç kıyamazdın ya üzülmeme
Kendime vurmaktan ellerim acıyor anne,

İçimde su içen kuşlar vardı anne,

Devamını Oku
Emre Şenkal

Niçin oynuyorsun kelimelerle
Kelimeler çocuğunmu senin
Yada sokak çocuğumu tüm kelimeler
Ve sen çok mu seviyorsun sokak çocuklarını

Niçin sen onlarla oynadıkça

Devamını Oku
Emre Şenkal

Saklambaç

Bak bana sevgilim
Sobe dedim içimden
Oysa eskiden,
ona kadar saymaya bile sabredemeyen ben

Devamını Oku
Emre Şenkal

Sen uyandığında (Üç dakika yirmi bir saniye)


Sen uyandığında sarıyor hayat etrafımı
Sen gözlerini açtığında, ben uyanıyorum aslında.
Yüzünü yıkadığında başlıyor hayat, ayılıyorum.

Devamını Oku
Emre Şenkal

Paylaşmak

Bir elmayı paylaşması gibi iki kardeşin
Kabuklarımızı soyup
Hayatlarımızı kardeş payı yapıyoruz seninle
İki elini gökyüzüne açıp

Devamını Oku
Emre Şenkal

Hiç

Bir insanı değiştirmeye çalışınca bitiyor aşk
Yada bırakınca artık kendini değiştirmeyi,
Oysa bir insanı sevince başlıyor hayat,
Onun için o olmaya çalıştıkça başlıyor umutlar....

Devamını Oku
Emre Şenkal

Bir kaza sonucu
Kuponla örttüler, cenazenin üstünü
Yedek kuponları gördümü acaba?
Yeni nişanlanan ambulansın
Şöförü.

Devamını Oku
Emre Şenkal

Bulut

Düşüncelerinin arasında bulutlar var senin
Birde benim korkularım
Senin bulutların kadar derin
Seninki gibi yaşamamı engelleyen

Devamını Oku
Emre Şenkal

Sana değer verdilermi hiç
Değerin nedir biliyormusun,
Kaç kilo eder bendeki değerin,
Yada başkaları için kaç metre değerlisin

Bulabilseydim ölçüsünü,

Devamını Oku
Emre Şenkal

Ceza

Yaşamaktır en büyük cezamız
Korkutulmuşuzdur çünkü ölümle
Ne yaptığımız ortada
Hiç birimiz iyi değiliz, oluyoruz zamanla

Devamını Oku