Emre Küçükmotor Şiirleri

13

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Emre Küçükmotor

Ağlama bebek birazdan gelir senin de ilacın
Emziğini emerken hayal et hayatı, düşün taşın
Bunca savaş, keder ve acıdan başka ne kaldı? Düşünenler akıl hastanelerine akın etti de doldu
Gülmeyi hiç bırakma bebek, olursan her daim neşeli
Her daim sıcak bak etrafına, sen geldin geleli
Huzura kavuştu hayatımız, neler getirdin bize? Yokluğunu aratmayan ne öpücükler kondurdun

Devamını Oku
Emre Küçükmotor

Kül rengi kırılmış kanatlar
Sığ denizler, sarı laleler
Hepsi içimde birer hatıra
Vapurlar, şiirler bir de sen

Yalnızlık kaldı içimde biraz

Devamını Oku
Emre Küçükmotor

Bir deniz tutuyorum aklımdan
Suları berrak, kumları huysuz ve narin
Bir gölge bırakıyorum arkamda
Çınar ağacının denginde dalları budanmış
Körpe sazımın telleri eskimiş bu ayaz yerimde
Bir sırça köşkün kapısında beliriyor

Devamını Oku
Emre Küçükmotor

Onunla uçacaksın onun kanatlarıyla
Onun denizinde yüzeceksin onun serin sularında
Onunla dünyaya geleceksin yeni doğmuş bebek gibi
Ve onun nefesini soluyacaksın günün ilk ışığında
Onun siyahını aklayıp onun rengine bürüneceksin
Onun ihtişamına kapılıp onun gibi yeşerecek otların

Devamını Oku
Emre Küçükmotor

Hayatımın ilmeğini çözüyorum yalnızlığa yolculuğum Şen şakrak hatıralarımı huzuruna getiriyorum
Karanlık tarafı sessiz ve sükut içinde kayboluşum
Dillere destan olmuş, yollarına güller seriyorum
O sonsuz güzelliğin denizimde ki
Mavimsi balığa benziyor sanki
Gülmek ki ömrümü uzatıyormuş meğer yaşarım sonsuzluğa

Devamını Oku
Emre Küçükmotor

Ne istiyor bu karaya vurmakta olan bedenim
Ne işitiyor savaştan yenik düşmüş uzuvlarım
Seni seviyor her haliyle, sığınmak istiyor
Ne biliyor ki ardına bakmadan öylece gidiyor?
Karlı günümde sobamın tüten dumanı seni getiriyor aklıma
Sana takılıyor tüm şapkalarım bunaltıcı yazımın sıcağında

Devamını Oku
Emre Küçükmotor

Sen gül ki yerinden alem duysun sesini
Sen gel ki yeniden asırlar çöksün dizini
Tut ki gönlüm aklınla birleşsin
Bak ki göğüm aydınlığına erişsin

Çok düştük, çok hırpalandık fayda yok bu hale Dağılıyoruz sen yokken her geçen gün biçare

Devamını Oku
Emre Küçükmotor


Bakar kör çocukların telaşsız çığlıkları sarar dört bir yanı Elinde kağıdı, yazar mürekkebi bitmiş kalemiyle hunharca
Düşünmez olan biteni asırlar vardır ardında gözükmeyen Şakacıdır biraz da gülüp eğlenir, durup ağlar sonunda Hayatın şevkine kanıp gitmek böyle bir şey midir yoksa? Kim bilir o ocakta pişen yemekler
Bir daha yenmemek üzere kalır tabaklarda
Bilinmezliğin bu kadar can sıktığı bir yerde
Nasıl yaşanırsa artık?

Devamını Oku