Masa bulamaz kendine
Bilemeyen içmeyi mey
Öte yanda durursun
Düşünmez misin ey !
Vücut acır
Renkli gözükür
Vücudu kadının
Örtüler uzar kısar üstünde
Uzuvlar ölçülüdür
Patilerin izi
Nefes alır veririm
Düşünceler tüketirken havamı
Sırayla…
Derinden aldığım nefesler
Seferlere çıkarlar
Nerden başlamalı
Bu topraklarda yanan
Kuru yaprakların tohumları
Yok etrafımda
Kurutulmuş göğsümün
Doğal bir difüzyonda
Refrigerator çalışır
Kırmızılı pasta çok net
Hakkındır.
Dudaklarında taşana kadar yiyen
Diş izlerinde Adamın
Gunes fazla yanar
Umdugum gibi degildir
Toklar cevremde yem arar
Deniz gereginden fazla sicak
Zamandan uzaklasmali
Beyaz Golgeleri gostermez
Demi kaçtı gecenin
Biraz daha zaman ister nefsim
Arada sıkışmak iyidir
Topraktan çıkmak üzere bir filiz gibi…
Nefsin
Okuyorum ancak şimdi
Bilinmez ne zaman gelir
Kısmetin hali.
Noktası virgülü kalmış eski
Yine anlatıyor bana
Nasihatin haddi.
Ayaklarımda bir parça toprak
Kenarımda bir ağaç
Olduğum yerde
Anca buldum kendimi
Soran oldu nerededir bu diye
Kelimeler,
İfadeleri izahlaştıran düşünceler
Arasından geçerim
Ve herkes gibi sıkışırım o noktada
Bu bir yalandan kaçış değildir
Ya da bir doğrudan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!