Emre Coşkun Şiirleri - Şair Emre Coşkun

Anlatmaya hiza bulamaz
Huzurum kendini
Hakikati tek’tir
Muktedir olan İzahatsız kalemin.

Endüstriyel iştahımda
Zorundalıklar içinde lokmalar
Makinelerin suyu
Akar kahverengi

Kokusuz bir nefes içinde

Taze kanım
Bildiğim yoldan geçerim
Amaçsız niyetim
Yokuşları çıkarken iner

Kalp hızlandırır beni

Ben dut’a bakarım
Meğer O da bana bakarmış
Ayaklarımın altında
“Kara” Toprak
Artık ona da bakarım.

Pantolonu uzundu bacaklarından
Giydiği yazlık süveterinden görünüyor
İnce kolları
Doğru ellerle şekillemiş belli ki
Pürüzsüz beyaz renkli
Güneşe teslim olmuş bir durumda

Soruyu sormadan aldım cevabını
Dur dedi
Dinleyelim Ezan’ı.

Önümde bir nimet
Beklerken benden kıymet
Farkediyorum;
Yağmursuz bir yaş elimde.

Dibe vurmak üzere ayaklarım
Ben olamasamda, manası
Yüzecek kilometreleri.

Bayramındayım evvelsi günün
Deriler bedenden ayrılacak
Tok karınlar tekrar acıkacak

Beklentiler var
Kursağında göremeyen eti

Aslında her şey çok basitti
Ama ben fazla karıştırdım
Çorbanın içinde ki malzemeleri.