Taktığım ilk toka,
Sevdiğim son kadın.
Ettiğim ilk dua,
Düştüğüm son çukur.
Tırmanırken hevesle,
Boğuluyorum yamaçlarında.
Ey kalbimin hülyalı seferlerinde
en uzak liman, en parlak yıldız,
her gün biraz daha bana gizlenen,
lakin bir adım ötede duran sevgili...
Seni görmeliyim;
Geceden arta kalan bir ışıktım önce,
Kimsenin görmediği bir çizgide durdum.
Rüzgâr, unuttuğu bir hikâyeyi fısıldarken
Ben, kendi adımı bile unuttum.
Sonra bir gölge düştü içime,
Bir gölge düştü yüreğimin eşiğine,
Kim bilir hangi rüzgârın savrulan yadigârı.
Geceden çözülmüş bir kıvılcım gibi
Yavaşça süzüldü omuzlarımdan hatıraların buğusu.
Gökyüzü, sustuğumu fark etti önce,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!