Emirgan'da Zaman Şiiri - Namık Ant Benson

Bir çınarın gölgesinde dinlenir.
Yapraklar bilir
Kimlerin geçtiğini bu yollardan,
Kimlerin susarak sevdiğini.

Boğaz burada
Bir masal gibi anlatır kendini,
Dalgalar fısıltıyla vurur kıyıya.
Her kıvrımında
Bir padişah adımı,
Bir şairin mısrası saklıdır.

Köşklerin camlarında
Eski bir akşam ışığı yanar hâlâ.
Bir fincan kahve soğur masada,
Zaman beklemeyi öğrenmiştir.

Emirgan…
Lalelerin açtığı bahar
Sadece mevsim değildir.
Bir ihtişamın,
Bir zarafetin hatırasıdır.

Rüzgâr eser yamaçlardan,
Tarihi alır, bugüne bırakır.
Ne dün tamamen gider,
Ne bugün acele eder.

Bir banka oturur insan,
Boğaz’a bakar,
Kendi içinden geçer.
Çünkü Emirgan
Manzaradan çok
Hatıra verir.

Akşam inerken
Gölgeler uzar,
Köşkler susar.
Ama taşlar anlatır
Görmesini bilene.

Emirgan’da tarih
Bir kitap gibi okunmaz,
Bir his gibi yaşanır.
Ve insan buradan
Biraz daha yavaş,
Biraz daha düşünceli ayrılır.