Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Aşk, insanı zemheri ayazında bekletir, bekletir bekletir. Zamanı gelince sıcak sinede gezindirir.
Kısa şiirlerin manidarlığı daha çabuk kabul görür bende. Güzeldi, hemde bir kaç yüzbin defa :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta