Emine Genç Şiirleri - Şair Emine Genç

Susmak;
duymak içindir
kainatın sesini.
Hayatı dinlemek
demlemek gerekir
çoğu zaman.

Eyrılır
aşk gönülden
ruh bedenden.
Gömersin topraklara
eceli gelmeden.
Ne bu zaman değerli artık

Bir gün değil her gün tüttü
Bacamızda ki hasret miydi
Hani, başımızda ki o rüzgâr
Toyluğumuzun çağı mıydı?

Yandı ya canım, onca yıl

Bil ki;
Ellerim uzanamadıysa ellerine
Kalem yanar, kağıt yanar
Yanar kelimeler yokluğun da
Cümle/ler yanmasın diye sayfalarca
Yakarım çokluğumu

Bazen; ucunu göremediğin
burnun direkleri sarsılır.
Sızılar içinde
bir yere koyamazsın
kalbi kırık aynaları.
Göremezsin yakınları

Uzun zamandır, böylesine dokunmamıştı bana bir şiir
Öpsem mısralarından düşer mi kalbime huzur?

Herkesin bir hikayesi var mı gerçekten.
Girişi, gelişmesi olan ve fakat sonu olmayan..

Çocukluğumda, sürekli ağaçtan düşerdim.
Karnım ve kolum yarılmış, dallarda asılı kalmıştım. Lakin hiç vaz geçmezdim. Çünkü o ağacın en tepesine tırmanmaktan haz alırdım. Yükseklerde gezinirken ne hissederdim, hatırlamıyorum.

Çocukluk işte...
Düşeceğini bile bile tırmanmak, can acısını umursamamak, korkmamak..vs.

Yaş elli bir
öyle dante gibi
ortasında felan değilim hayatın.

Henüz başlamadım.
Yaşamadım ki

Firar ettim tüm sevmelerden.
Gönlüme zincir vurdum, olmadı.
Geçemedim gönlü güzellerden.
Yüreklere köprü kurdum, olmadı.

Sizi seven bulunur da, anlayabilecek insanı bulmak zordur.

Öyle yoruldum ki
Anlaşılamamaktan
Yanlış anlaşılmaktan..
İnanmaktan