Ben yarım asır
Sen çeyrek asır
Oluyoruz beraber gönüllü muasır
Girdiğimiz bilişim çağı büyük bir sır
İleriki hayat yolunda
Koyulduĝ umda seninle yola
Demiştim bütün yollar sana çıkıyor diye
Roma’ya Bağdat’a değil
Bana nazını motiflendirmeden önce
Renkler değişebilir imasını defalarca yapmıştım
Sonbahar, Sonbahar !
Benim büyük bir derdim var
Çünkü her sonbahar
Alır götürür beni sert rüzgar
Sonbahar, Sonbahar !
Şu aralar düşüncelerimin saldırısı altındayım
Hiçbir şey işe yaramıyor
Yeni stratejiler geliştirsem de boş
Müsebbibi malum; şu eski fotoğraflar…
Fotoğraflar ki beni geçmişe götüren
Fotoğraflar ki bakınca beni öldüren
Ölmek mi, o da ne?
Eklemek mi?
Ekilmek mi?
Beklemek mi?
Gitmek mi?
İtilmek mi?
Ölüm en büyük bilinmezin adı
Ölüm en büyük gizemin adı
Bütün canlıların tek korkusu
Vardan sonra yok olmanın adı
Kurtun avcıyı avladıĝ ı gibi,
Herkes bir anda ölse ne olur?
Herkes hiç ölmezse ne olur?
Önce zenginler sonra fakirler ölecek dense ne olur?
Ya da önce gençler sonra yaşlılar ölecek dense ne olur?
Mutluluk planlamayla olmaz,
Mutlu olmayı bilmek gerekir,
Kendine değil, bilmeyenlere öğretmek gerekir,
Mutlu olmak için sevilmeyi bekleme
Mutlu olmak için sevmeyi yaratmak gerekir,
Gündoğumu ile kalkar günbatımıyla yatardı
Kendi çalışkanlığına her saniye bir şey katardı
Pirê derdik ona hepimiz
Kimi zaman elinde ot biçmek için orağı
Kimi zaman omuzunda yoğurt bağracı
Ben yılları yakalamaya çalışıyorum
Yıllar beni yok etmeye çalışıyor
Ben yılları saymaktan bıktım
Yıllar beni ezmekten bıkmadı
Ben yıllara bir şeyler vaat ediyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!