Her kafadan bir ses çıkar, dünyayı dünya yapar, üstelik hepsi kendinden emin. Bildiği kadarıyla bilgin. Böyle güzel eğlencenin keyfini sürenlerdenim. Hiçbir iddiam yokken, bildiren bilgideyim. Unutulanın özü, hatırlanandan engin.
Kesin yargıların, bilgiden eksilen yüzü, oturup izlemekle,
tükenmez bir güzü, dahanın içinde esnek, aşırıya borçlu,
eksilende yerleşik. İfade kendisini çağrıştırır, bildiğine doyamayan en üstünü. Belki de bilmemek, özgürlüğü.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta