Sabah doğacak, gece öleceksin
Öğlen açacak, akşam batacaksın
İnsanın soğukluğunu,
Soluğun kesildiğinde anlayacak
Ve bu şehirde sessizce ağlayacaksın
Hem yatağa hem salağa yatacaksın
Yeri geldiğinde mala bağlayacak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta