BU ŞİİR EMEKLİLİKTE YAŞA TAKILANLAR VE BÜTÜN EMEKÇİLER İÇİN YAZILDI
EMEKÇİNİN ÇİLESİ
Daha onbeş yirmili yaşlarımızda
Henüz beyaz yokken saçlarımızda
Girip mavi tulumlara
Başladık şıkır şıkır fabrikalara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta