Anlayamadı sevda,çektiği tüm acıyı
Bastı ayak ucuna,topladı tüm ateşi
Yırtık papuçlarıyla,aldı o son sancıyı
Emaneti sende tut,sarmasın o güneşi
Cellat şefkatiyle,konuşmazdı o kadın
Zulmün şahadetiyle,unutulmazdı adın
Gülümsedi bir anda,kaybolmazdı be tadın
Emaneti sende tut,sarmasın o güneşi
İki damla gözyaşı,yaşama sevincidir
Kurban edipde gittin,yarası ölümcüdür
Yarin sevdası başka,aşkı hep birincidir
Emaneti sende tut,sarmasın o güneşi
Dağlara boyun eğmiş,zapdedilmez zulümler
Nasılda gülümsedi,zor gelmesin ölümler
Saçıldı hıçkırıklar,affedilmez zalimler
Emaneti sende tut,sarmasın o güneşi
Dilsiz kavalın sesi,sürgün edilen kokun
Dağılan göz yaşınla,kirpiklere bir dokun
Yüreğime saplandı,titreten aşklı okun
Emaneti sende tut,sarmasın o güneşi
Karışmış bu zihnimde,örselenmiş yüzünde
Kirli kader kaplamış,ne desende özünde
Bakmaya korktuğumuz,her özleniş gözünde
Emaneti sende tut,sarmasın o güneşi
Dipçik altına düşen,ezilen düşlerinde
Dağbaşları dumanlı,sevdası döşlerinde
Sallandı kelimeler,karışmış işlerinde
Emaneti sende tut,sarmasın o güneşi
Bahattin Tonbul
3.3.2012
Kayıt Tarihi : 12.02.2012 22:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
sevda ateşi yürek sesi............7+7
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!