Emanet ol Şiiri - Halim Camgoz 3

Emanet şiiri
​Ey kalpten dile dökülen imanım, şahit ol!
Çare varken çaresizliğime, masumun ahına şahit ol!
Anaların yaşlı gözüne, yetimin sızlayan özüne,
Allah’tan kalbe dokunan o şanlı şehadete şahit ol!

​İnsan maskeli şeytanlar, kurmuş bin bir oyun,
Yalan dolan içinde, eğilmez bizde boyun!
Kahpe diyarın malı mülkü, sanma sana kalacak,
Zillet içinde yaşayan, bir gün elbet solacak!

​Ne haya kalmış ne basiret ne de izzet,
Kan ağlarken masumlar, nerede hani ümmet?
Aylan bebek kıyıya vurdu, kardeşlik ölmedi mi?
Vicdanlar sağır olmuş, uyanma vakti gelmedi mi?

​Kimi şehadete koşar, kimi sefalet çeker,
Yetimler emanet bize, boyunlarını büker.
Zalim dur! Bu ne hiddet, bu ne alçakça şiddet?
Tağuta boyun eğmez, Hakk’a susamış millet!

​Elimiz tetiktedir, alnımızda şehadet mührü,
Sileriz bir hamlede, üstümüzdeki küfrü.
Yusuf gibi zindana, atsalar da dönmeyiz,
Biz bir kan pıhtısıyız, Hak demezsek sönmeyiz!

​İnlet arşı tekbirle, inlet ki dünya duysun!
Gaflet uykusunda olan, gelip yanına durusun.
Bu toprağın mayası, Peygamber sevdasıdır,
İçimizdeki tevhit, gönülün öz yarasıdır.

​Sanma zalimin zulmü, kalır yanına kar,
Her gecenin bir sabahı, her kışın bir baharı var!
Dalga dalga gelse düşman, korku nedir bilmeyiz,
Hakk yolunda can verir, bir adım geri dönmeyiz.

​Rehberim Nuru’l Kur’an, korku benden uzaktır,
Şehadete susayan, nefse kurar bir tuzak.
Şehidin alnına yazılmış, göklerden bir karar,
Aslı cennet-i ala, şehit orada ne arar?

​Vakit birlik vaktidir, gelsin dimağa hüda,
Bu bayrakta kan vardır, canlar yoluna feda!
Kanla alınan toprak, kansıza satılır mı?
Yürekte iman varken, dertli baş yatılır mı?

​Rabbim der ki: "Sınarım mülk ile, can ile seni,"
Zikret ki kulum beni, ben de zikredeyim seni.
Sen tevhit ile gel ki, açılsın her kapı,
İmanla kurulsun elbet, o sarsılmaz yapı!