Affet Kadir mevlam Şiiri - Halim Camgoz 3

Huzuruna gelmeye yüzüm yoktur,
Günahım dağlardan, yüküm pek çoktur.
Senden özge sığınacak kapım yoktur,
Ne olur affet beni, Kadir Mevlam...
​
Gelir bir gün zalime de ölüm anı,
Ateş sarar elbet bir gün dört bir yanı.
Sana sundum bu mahzun, garip canı,
Ne olur affet beni, Kadir Mevlam...
​
Kapına geldim, kurudu gözyaşlarım,
Huzurunda titrer elim, ayaklarım.
Geçen onca yıla yanar ağlarım,
Ne olur affet beni, Kadir Mevlam...
​
Günahım çoktur, ona yanar özüm,
Gece gündüz Zikrullah’ta bu dilim.
Derdime dermanı Sende bulur gözüm,
Ne olur affet beni, Kadir Mevlam...
​
İncittiğim canlara yandım kavruldum,
Nur cemaline susadım, aşkınla doldum.
Kapında boyun büküp, bir toprak oldum,
Ne olur affet beni, Kadir Mevlam...
​
Kalp Seni anar, her dem Seni özler,
Vuslatın ateşiyle yanar bu gözler.
Kalbimi aşkınla, zikrinle doyur,
Ne olur affet beni, Kadir Mevlam...