Altın tepsilerde getiremedim belki sana,
Ondan değersiz sanma verdiğimi asla,
Kalbim ve sevgim var içinde,
Bu benden sana emanet olsun küçük kız, sakla…
Kadınımsın, bitanemsin, aşkımsın,
Kapkaranlık bir hayatın ta ortasına doğmuşsun aniden,
Seninle en güzel şiirimi yaşıyorum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
