Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir ben vardı bende, yok artık şimdi.
Bir zaman sonra sorarsın,O kimdi?
Yanan, bilmesen de tüm yüreğimdi.
Oysa gönlü aç olan, toktur bende.
düşündürücü çok güzel.yüreğinize sağlık.10 puan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta