Elveda Derken Bu Son Limana
Artık..
Avare martılar uçuşur,
Hayellerimin ufkunda.
Ne gözlerimde o pırıltı,
Ne de...
Gönlümde gelincik bahçeleri.
Kim bilir, belki..
Vakitsiz geldi,
Beklenen o sessiz gemi..!
Belki de...
Usulca yanaştı,bu ıssız limana,
Mechule gidecek...
O son yolcularını almaya..!
Ne olur siz söyleyin...
Söyleyin şu kaptana,
Biraz beklesin beni..
Azad edeyim son kalan ümitlerimi,
Bırakayım sessizce,esen ruzgarlara
Yaşasın onlar...
Gitmesinler benim gibi,çok uzaklara.
Belki..
Vakit bu vakit,
Belki de çeyrek var,
Elveda demeye...
Adet yerini bulsun diye,
El sallayanlara..!
Hadi artık,
Siz de gidin çocuklar..
Bensiz açın yelkenlerinizi,yeni umutlara.
Ben se..
Kim bilir belki de,
Yeniden tutunurum,
Beyaz bir martının ipek kanatlarına..!
Belki de..
Bir kez daha doğar güneş,
Ben,dalıp gitmeden,o zifiri karanlıklara..!
Kayıt Tarihi : 9.6.2014 17:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Zaman zaman böyle karamsarlıklar çöküverir üzerimize, ufuklarımızı sis basar yönümüzü seçerken zorlanırız ancak Büyük bir azim ve inatla çıkarız berrak, aydın ufuklara...
Yüreğinize sağlık Mücahit Bey şiirinizi çok sevdim ve kutluyorum efendim Selam ve Saygılarımla...++
Bence sımsıkı tutunmak gerek umutlara... Hüzün yumağı bir şiirdi.Okumak hüzünlendirse de güzeldi... Kutluyorum Mahmut bey... Nicelerine...
Yeniden bu anlamlı dizeleri okumak keyifti.....yeniden yüreğine emeğine sağlık....nicelerine...
Selam saygımla....
TÜM YORUMLAR (18)