Elveda Şiiri - Mustafa Kaynak 2

Sisli bir akşamüstü çöker yollara.
Gölgeler kaybolur sessiz sedasız.
Rüzgâr adını fısıldar kulaklarıma.
Seslensem beni duyman imkansız.

Yürüdüğüm yollar hep yorgun.
Martılar uçuşuyor göklerde.
Bugün deniz sakin ve durgun.
Öylece bekliyorum iskelede.

Gökyüzü mor renge bürünmüş.
Ne tam karanlık, ne aydınlık.
Güneş kaybolup gidiyor gözlerimde.
Her akşam hep aynı ayrılık.

Kavuşmak zor başka bir bahara,
Veda etme sırası geldi bana.
Sen beni duysan da duymasan da,
Akşamın hüznü düştü bulutlara.

Bulutlar yükünü bana bıraksa,
Yağmur sel olup yağsa,
Islak kaldırımlarda ayak izlerim,
Silinmez dönüşü olmayan bu yolda.

Son bir kez daha.
Elveda diyorum sana.
Dudaklarımdan dökülen o tek kelime.
Belki rüzgar sana fısıldar sessizce.

Mustafa Kaynak