Elvada diyelim Şiiri - Birkan Demirci

Seni bilmem ama gönlüm yoruldu,
Yaralı sevdadan artık vazgeçelim.
Ne sen beni anla, ne ben seni sorayım.
Kırmadan, dökmeden ayrı düşelim.

İçimde bir ses var, sus artık diyor,
Boş yere bekleme, umut bitiyor.
Madem ki kaderim böyle yazıyor,
Yazgının önünde boyun eğelim.

Ne sen suçlu ol ne ben olayım,
Birbirimize son kez el sallayalım.
Yarını olmayan yolda kalmayalım,
Ayrılığa razı olup çekip gidelim.

Belki de bir rüyaydı yaşadığımız,
Bir avuç hayaldi paylaştığımız.
Gönülden gönüle yol aradığımız,
Bir masaldı deyip geride kalsın.

Aşk dediğin bazen ateş, bazen kor,
Kimi gönül bulur, kimi bahtı zor.
Bizim hikâyenin sonu bumu sor,
Son sözü söyleyip susup gidelim.

Ne kinim kalacak, ne de sitemim,
Sen bende bir yara, ben sende neyim?
Ardından bir “ah” çekip de diyelim:
Sevdik, yetmedi… unutup gidelim.