Elmas Şiiri - Ozan Faydasız

ELMAS

Tandır gelin, türkün vardı dilinde,
Boncuklu, cıncıklı, düğmeli Elmas.
Yalın ayak gezdin köyün yolunda,
Ermiş isen buna değmeli, Elmas.

Kutnu kumaşından giyerdin fistan,
Yalnız bir başınan, uzak herkesten.
Taş atarım der, çekinmezdin dosttan,
Canda kötülüğü boğmalı, Elmas.

Üstünü başını söker atardın,
"Sıcak" deyip yunaklıkta yatardın,
Lastik, düz tabanla caka satardın,
Gerdanı paralı, nameli Elmas.

Bir kaşık, bir tasla geçerdi günün,
Cıgara közünü yemekti ünün.
Utanç veriyor bak yaşanan dünün,
Böyle alçaklara sövmeli, Elmas.

Dağda mıydı, bağda mıydı mekânın?
Var mıydı, söyle, yürek yakanın?
Hazan vurdu, gül açmadı dikenin,
Kader bile gökten yağmalı, Elmas.

Şu yalan dünyaya vermedin meyil,
Esrik bakışların kimsede değil.
Muradın almadı sahipsiz oğul,
Başka kime boyun eğmeli, Elmas.

Kirini arındıran Elif vardı,
Sevdi, çimdirdi, aşını verdi.
O sana canandı, o sana yardı,
Böyle bir güzellik çoğmalı, Elmas.

Faydasız söyleşir dillerin ile,
Bağında yeşerir güllerin ile,
Koca ömür geçti hâllerin ile,
Her canı sabırla döğmeli, Elmas.

Ozan Faydasız şiiri…