Çekirdek AŞK’ın nüvesidir ve çekirdeği iki yürek oluşturur. Bu iki yürek BİR olup önce tohuma sonra fidana ve nihayetinde bir ağaca dönüşür.
Eğer o çekirdeği tohuma çevirmeyi bilecek erdeme sahipse insan, O tohumdan fidan olacak SABIR’a da sahip olmayı, sonra Sabır ile devam eder iken yola, teslimiyet ile olanı kabul ederek kocaman bir ağaca dönüştürmeyi bilmesi gerekir.
AŞK tek bir yürek ile başlayıp kocaman bir ağaç olacak kadar büyüyene kadar devam eder.
İçinde sabır, teslimiyet ve kabul vardır. Kuraklıkta bel bükmemek vardır, rüzgara teslim olmak vardır, yağan yağmurla bütünleşip toprak olmak vardır. Karın altına gizlenip SIR ile beslenip doğmak vardır. İşte elma o teslimiyetlerin ve sabrın ve kabulün ürünüdür ve çok değerlidir.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta