Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirin final cümlesi müthiş... Masumiyetin bir elmanın kabuğunun soyulması gibi kişiliklerden soyulmasının etkili anlatımı....
Kaleminize sağlık sayın Şeyda Karagöz....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta