Elma Dediğin Şiiri - Emrullah Zorlu

Dalında bir elma gördüm,
Rengi içime yürüdü.
Dalda duran meyve miydi,
Çocukluğum mu göründü?

Uzattım elimi dala,
Elma serin, elim sıcak.
Ben elmayı tutuyorken,
Tenimde uyandı toprak.

Kokusunda eski evler,
Anamın sesi duyulur.
Bir ısırık dünya kadar,
Zaman ağzımda durulur.

Kabuğunda güneş yatar,
İçinde saklıdır bahar.
Bir çekirdekte kaç dünya,
Bir lokmada kaç ömür var?

Dişim değdi, sesi çıktı,
Sanki içimden kırıldı.
Ben elmayı böldüm sandım,
Ömrüm ikiye ayrıldı.

Emrullah der, elma biter,
Tadı kalır dudağımda.
Ben onu yedim sanırken,
O yaşarmış bakışımda.