Ne tuhaf bir meyve elma, değil mi ?
Önce insanı yolundan etti,
sonra düşüp bir daldan yolunu gösterdi.
Aşkı da betimledi elma, kimilerince yarıya bölünmüş iki kalpti, kimilerince karanfile bezendi, nahifti…
Kızıl rengi bir masal gibi kimine düşte oldu,
bazen sonu merak edilen nazenin bir masalda gökten düşen üçte.
Altın rengi uğursuzdu, asil bir güzellik sundu, kusursuzdu.
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;
Devamını Oku
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta