Düşsel varlıklar çalıyorlar beyin hücrelerimi,
Saklanıyorlar en kuytu pişmanlıklarıma,
Bir türlü bulamıyorum seni,
Beyin kıvrımlarımın çıkmazında...
Elma desem...
Çıkmazsın değil mi?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta