Elindeki elmalar…
Ruhun başka baharların keşiflerine akmakta,
sesinin tınısı kalbime değmeden saplanıyor çamura.
Tam senin olduğumu sanıp belki de, bu rahatlıkla
huzur arıyorsun, lensli gözlerin yapay bakışlarında.
Yine bir boşluğun deli eden yalnızlığında
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta