Elimde Değil. Şiiri - Mecit Aktürk

Solgun çiçekleri gönül bahçemin
Suç kara bahtımda, gülümde değil.
Tadı yok yıldızsız, aysız gecemin
Gezerim, ağlarım...Elimde değil.

Kalemin payına düştüyse ağıt
Neylesin mürekkep, neylesin kağıt.
Şimdi kolay ise kasveti dağıt
Yazarım, ağlarım...Elimde değil.

Dehlizde gibiyim; yol çıkmaz sokak
Milletim kardeşlik dostluktan uzak
Birliğe, barışa sayısız tuzak;
Sezerim, ağlarım...Elimde değil.

Oyunlar sinsice, düşmanlar nâmert
Fırtına amansız, rüzgâr hayli sert
Baharı beklerken dert üstüne dert
Bîzârım, ağlarım...Elimde değil.

Ne sağanak vardı, ne yol balçıktı
Daha düne kadar hava açıktı
Âriftir sandığım akılsız çıktı
Kızarım, ağlarım...Elimde değil.

"Yangın var! " diyorum; tehlike büyük!
Yardıma koşanın elinde körük!
Sayısız bilmece idrâkime yük
Çözerim, ağlarım...Elimde değil.

Şeytanın aklında bin türlü hile
Davası olanda bitmiyor çile
Bîgâne görürsem, dostumu bile
Üzerim...Ağlarım...Elimde değil.

Ben ki ye'se düşman, dosta umuttum
Affet Yâ Râb beni! Say ki unuttum
Girdiğim sığ şuymuş çok çamur yuttum
Yüzerim, ağlarım...Elimde değil...

Teselli imkânsız, çareler düğüm
Milletin hasmıydı her tükürdüğüm
Her ne yana baksam, artık gördüğüm
Mezarım...Ağlarım...Elimde değil.