Elif Yalçın Şiirleri - Şair Elif Yalçın

Elif Yalçın

Dizlerde ki yaralar kapanıyor da dil’in açtığı yara kapanmıyor.
İnsan herşeye alışıyor da gönlünün kırgınlığına alışamıyor.
Ne garip insan bir gün en sevdiklerini bile unutuyor da canını acıtanları unutamıyor.
Çok uzun süre görmediğin birinin yüzünü unutabilirsin,
Ama sesleri unutamaz insan,
Beden toprak olur da ruh sonsuza kadar yaşar.

Devamını Oku
Elif Yalçın

Ben senden yavaş yavaş gittim.
Gün gün eksildim ömründen!
Adım,adım uzaklaştım senden.
Gitmemek için sebepler buldum.
Gidersem dönmem diye!
Tutunmak için dallar aradım.

Devamını Oku
Elif Yalçın

Ben senden yavaş yavaş gittim.
Gün gün eksildim ömründen!
Adım,adım uzaklaştım senden.
Gitmemek için sebepler buldum.
Gidersem dönmem diye!
Tutunmak için dallar aradım.

Devamını Oku
Elif Yalçın

Acılarım var benim,
Kimsenin bilmediği köşelerde sakladığım.
Altında kalırken güçlendiğim.
Gönlümü dağlayan, kanatan.
Herkesten sır gibi sakladığım.
Acılarım var benim,

Devamını Oku
Elif Yalçın

Yalnızlık, hiç kimsenin olmaması değil,
Hiç kimsenin seni anlamamasıymış.
Yalnızlık, tek başına olmak değil,
Çoklukların arasında tek olmakmış.
Ve yalnızlık,
Bir gece yarısı ağlayacak omuz bulamamak,

Devamını Oku
Elif Yalçın

Yağmurlu bir akşamdı,
Bu hayat nasıl geçiyor diye
Sorguladığım akşam!
Günlerden neydi,
Takvimler hangi tarihteydi
Bilmiyorum.

Devamını Oku
Elif Yalçın

Bana umuttan bahset diyorsun;
Umut mu sorduğun gerçekten?
Yoksa seni rahatlatacak sözler mi arıyorsun?
Biraz da mutluluktan bahsetmemi istiyorsun;
Peki sordun mu kendine mutluluğun ne kadarını görebiliyorsun?
Umut istiyorsan eğer Güneş’in her gün bıkıp usanmadan bunca kötülüğün içine doğuşunu izle.

Devamını Oku