Elif Md Şiirleri - Şair Elif Md

Jülyen kesiyor kelimelerini
Bir daha şiir yazamam diyor kadın
Yılların sarhoşlukla gıdıkladığı
Gözleri kekelemiyor artık

Sessizlik süpürüyor evi

annem
‎esmer tenli bir kadındı
‎nazarı beyaz sirkeyle siler
‎tüm şehri didik didik ederdi de
‎kimin ne giydiğine karışmazdı
‎

Son kalıntı da silinirken gölgeyle
Sürgün haberi gelir hayalin
Notasından ayrılır şarkılar
Sökülür üstümden ahkâmlı gece

Kentli bir şiir taşar içimden

Bu kentin umursamazlıkları bende toplanmış
Yaşamak hürriyet dolu bir ürperti üst geçitlerde
Duraklarda bacak bacak üstüne yalnızlıklar
Üstümüzden geçen tekerlekler
Seninle bir cam yansımasında denk gelsek
Tüm zamanları inkâr ederdik

duvarda yalanım leyla
kırık ve boş çerçeve, göremediğim yüzün
kavrulmuşsun, protesto benim
güneş bana püskürüyor
bir sel yükseliyor, kim kesti kaktüsü

Tanrım. Senin kadar güçlü değilim
Senin kadar güçlü değilim. Tanrım
Kalbim, herküllerin bilmediği bir ağırlıktır
Yağmur toprağımı çözüyor ve ben
Yeniden yaratılacak değilim