Elif, 13 yaşlarında, çok şeker bir kız.
Ankara’de Hipodrom’a yakın bir açık hava düğünündeyiz. Elif, masasından kalkıp, masa etrafında dönerek Ciciannesinin arkadan boyunu sarılıyor.
Sevgiyle..
Bu öylesine bir sevgi ki… Gözlerinden okunuyor…
Sonra bir başka akrabasına..
Burada herkes hısım akrabadır… Elif’in annesi benim halamın kızıdır. Diğer konuklar da hep hısım akrabadır. O nedenle başka birine de sarılması kimseyi şaşırtmaz ve tepkisini de çekmez. Ama benim çeker…
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta