Elif Şiiri - Fırat Aydil

Buğday saçları boynundan dökülür Gözleri gözlerime değse, kalbim yerinden sökülür Bir gün ulaşır mıyım bende Elif'e Yanar mı avuçlarım, eli değdiğinde elime Mesafeler gönül ayrı düşerse uzaktır Onsuz gönül bahçem susuzluktan kuraktır Bir gün ulaşırım elbet bende Elif'e Seni anlatmaya yetmez ki birkaç kelime Ne tek bir gün suratın asılsın Ne de kaçsın keyfin Yanımda olsan yeterdi Bir parça ekmek, biraz da ZEYTiN Sızlar yüreğimde hasretinin acısı Ceplerimde durur ayrılığın sancısı Bir gün kavuşur muyum bende Elif'e Yanar mı tenim, nefesi değdiğinde tenime Aşk ateşi düşmemiş her gönül çoraktır Onsuz doğan güneş umutsuzluğa tutsaktır Bir gün kavuşurum elbet bende Elif'e Sana doymaya yeter mi, bilmem kaç milyon saniye Ne tek bir damla gözyaşın aksın Ne de kaçsın keyfin Dizlerimin dibinde olsan yeterdi Bir lokma ekmek biraz da ZEYTİN