İyi niyetimden vuruldum yine
Eskiden olsa ateşe verirdim
Yangın yerine dönerdi kalbim
Şimdi bir kibrit bile yanmıyor.
İnsanlıktan nasibini almamışları
Gözüm görmüyor
Kulaklarım duymuyor
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Değmiş, hem de öyle bir değmiş ki, Hala unutamayıp destanlar
yazıyorsunuz...VESSELAM.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta