Gurbette oturdum ben bir köşede
Bakarım mahzun gelip geçene de
Gözlerim arar,dostum yüreğimde
Şu el garip,yurt garip el yerinde
Hasretlik ateşi yakar dinmezde
Ruhuma ızdırap verir seyrimde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kaleminize sağlık
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta