Esnektir yalnızlığın baygınlığı
ulu orta karanlık çağrılır şimdi
Yırtılası bir şilte göstermez gecenin nefesini
ikiye durur bir göz
yarım atımlık kurşun dökülür kem gözlere
açıl desen güneşin soluğuna
bir bulutla düşer ellere ince bir mısra
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Eine yüreğine sağlık sayın yav.ba-şak muhabbetin daim, adımların kaim ola...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta