Medet Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Yaratan bahşetti düştüm deryaya
Gönül gözüm doyamadı sevdaya
Boynu bükük kalmayayım Mevla'ya
Menzilim şaşmasın, medet Sultanım.

Sefer zor, yürünmez, yollar dikenli
Her tarafta dolap, her yer hileli
Gitmeye Sen gibi rehber gerekli
Menzilim şaşmasın, medet Sultanım.

Her yer hata, günah; çoktur vebalim
Ne ayakta mecal, ne tutar elim
Gitmeye gücüm yok, düzelmez halim
Menzilim şaşmasın, medet Sultanım

Yüz verme, ben seni görsem de yeter,
Değdiğin rüzgara değsem de yeter
Bu kapıda bir toz kalsam da yeter.
Menzilim şaşmasın, medet Sultanım

Nazarının izi geçtiğin yerde
Bir derman ararım düştüğüm derde
Hiç durmadan bu mübarek seferde
Menzilim şaşmasın, medet Sultanım

İki satır arasıdır yaşamım
Gurbet elde gölgenden uzak kaldım
Bazen çok uzakta bazen yakınım
Menzilim şaşmasın, medet Sultanım