İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Bugün kalemle kağıt arasında bir savaş,
Konu sen olunca, mağlup düştüm en başta.
Sana dair ne yazdıysam, eksik,
Ne sildiysem, içimde bir yara.
Sana "çiçek" dedim bir dizede...
Sonra durdum, korktum, utandım.
Çiçek solar, sen solmazsın ki...
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta