EL GİBİ
Yüce dağlar başındayım
Zemheri’nin kışındayım
Ekmek, umut peşindeyim
Hayat kavgasındayım
Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi
Hangi yana dönsem duvar
Gönlümde bitmez bir ah var
Dünya geniş, bize dar
Ne zaman gelecek bahar
Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi
Garip kuşun yuvası yok
Yaram derin, devası yok
Zalimlerin insafı yok
Karanlık gecenin sabahı yok
Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi
Gözüm yaşı sele döndü
Baharıma boran yağdı
Gönül bağım viran oldu
Ellerim bak boş kaldı
Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi
Gurbet elde kaldım naçar
Her kuş kendi göçün uçar
Ecel gelir kapım çalar
Garip halimi kim sorar
Ömür geçti yel gibi
Dünya bana oldu el gibi
Felek büktü belimizi
Kimse bilmez halimizi
Diken sardı yolumuzu
Toprak örter derdimizi
Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi
Hasret tüter ocağımda
Yüküm ağır kucağımda
Gurbetin bu sıcağında
Üşürüm kış ortasında
Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi
Vade dolar, ömür biter
Dert üstüne dertler biner
Sönmez ateş, duman tüter
Bir garip de burdan gider
Ömür geçti yel gibi
Dünya bana oldu el gibi
Fatih Mehmet Yiğit
Fatih Mehmet Yiğit 2
Kayıt Tarihi : 24.04.2026 19:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!