Atomları maddeyi, bedeni hücrelerle,
Yıldızları semada, alçaklar yücelerle,
Bitkiyi hayvanları, canları yeryüzünde,
Duyguyu düşünceyi, sevinç ile hüzünde.
Çekirdek bir ormana, ilk hücre bir insana,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta