Kızıl karanfillerin ardından yürüdüm,
Sessiz bir yokuşta sesimi aradım.
Zihnimin en kuytusunda kırık camlar,
Aşk, bazen cam kırığı bazen dua.
Gecenin tokmağını düşürdüm sokağa,
Baykuşlarla konuştum, yıldızlarla sustum.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta