Eksik kalan birşeyler var.
Yokluğun acı...
Güneşsiz bırakıyor acemi kalbimin küçük dünyasını.
Özlemin en acı haline aşina oldum.
Gözlerimde hep yağmur bulutları saklı,
Yana yana gizlemeye çalıştığım.
Gidişine anlamlar aramadım
Dön diye anlamlandırmaya çalıştım;
Usulca ıslak caddelere dökülen kelimelerimi
Ve çığlık çığlığa sessiz cümlelerimi
Prangalra vurulmuş bedenim sanki
Nefesim kesik kesik ardında
Bir tek umutlarım,
Ve ardında sabırla dön diyen kalbim ayakta.
Kayıt Tarihi : 23.3.2011 20:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!