Eksik Şiiri - Betül Nuran Karataş

Gelme peşimden gelme sevgili
Gelme...

Bildiğimi zannettiğim bu şehrin
Bilmediğim sokaklarındayım.
Yerin ismi Selamsız...

Saati sorduğumda sana
Altı dedin tüm soğukluğunla
Oysa saat sana altı güzelim
Ben saatlerle yaşamıyorum ki artık
Sadece son bir kez sesini duymak istedim
Seni seninle bitirirken içimde...

Vazgeçtin gelmekten ardımsıra
En iyisini yaptın aslında
Yüreğimde seni kaybettiğim zamanlarda
Bu şehrin boş sokaklarında yürüyorum başıboş
Yerin isminin bir önemi yok
Ben de kayboluyorum aslında...

Sokağın ortasında bilinmeyen yerdeyim
Aklım sol kaldırımda
Yüreğim sağ kaldırımda
Sen gittin ya artık sokak köpeği yanımda...

Oturdum Üsküdar taşlarında
Aklımı da yüreğimi de bırakarak sokağa
Sokak köpeği hala yanımda...

O an farkettim
Gözlerimdeki yaşlar kendime
Kimsenin acımasına izin vermezken
Asıl acıyan ben mişim kendime...

Eksik birtanem bir çok şey eksik
Tıpkı bu şiir gibi...