Vicdanı hava dolu kalpler yükselirken
Patlayan gözlerin itaat ettiği mahluklar
Rüzgârın döndürdüğü havanın vals evreninde
Kemiklerle örülmüş cesetler korosu önünde
Mevsimlere sözü geçmez artık dolunayın
Savrularak sürükleyecek bedenimi ölümün yeryüzüne!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta