Bir gönül ki sınırı yok
Nelere dar, gör Ekrem im
Narına aç(!) zârına tok
Neleri bar, gör Ekrem im
Hülyaya kan basanı çok
Teni elde kasanı çok
Seraba can asanı çok
Nelere yar, gör Ekrem im
İnsan doğar ölmek için
Banisini bilmek için
Leyla’sını silmek için
Mecnuna zor, gör Ekrem im.
Asıl hikmet yazılmayan
Çakılmayan kazılmayan
İşlendikçe bozulmayan
Sinede kor, gör Ekrem im.
Kayıt Tarihi : 12.11.2007 23:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sınırı yok yüce gönlün,
Dünyası dar, bak efendim.
Gülü ateş her bülbülün,
Vuslatı var, bak efendim.
Kansız cana meyil eden
Fani tende heves güden
Düşleriyle ölüp giden
Mezardadır, bak efendim.
Ölünmüyor ölmek için,
Bilinmez ki, neden – niçin,
Aslı’sında hikmet hiçin,
Kerem et, yor, bak efendim.
Nakış - nakış kara düzen,
Durmaz elbet gökte yüzen,
Gözyaşından tespih dizen,
Sinede bir, bak efendim.
Ekrem AKBUNAR
Çakılmayan kazılmayan
İşlendikçe bozulmayan
Sinede kor, gör Ekrem im.'
anlamlı ve akıcı... tebrikler yüreğinize...
TÜM YORUMLAR (3)