Bir gönül ki sınırı yok
Nelere dar, gör Ekrem im
Narına aç(!) zârına tok
Neleri bar, gör Ekrem im
Hülyaya kan basanı çok
Teni elde kasanı çok
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




4 Efendim
Sınırı yok yüce gönlün,
Dünyası dar, bak efendim.
Gülü ateş her bülbülün,
Vuslatı var, bak efendim.
Kansız cana meyil eden
Fani tende heves güden
Düşleriyle ölüp giden
Mezardadır, bak efendim.
Ölünmüyor ölmek için,
Bilinmez ki, neden – niçin,
Aslı’sında hikmet hiçin,
Kerem et, yor, bak efendim.
Nakış - nakış kara düzen,
Durmaz elbet gökte yüzen,
Gözyaşından tespih dizen,
Sinede bir, bak efendim.
Ekrem AKBUNAR
'Asıl hikmet yazılmayan
Çakılmayan kazılmayan
İşlendikçe bozulmayan
Sinede kor, gör Ekrem im.'
anlamlı ve akıcı... tebrikler yüreğinize...
insanoglu dogarken tertemiz dogar, ve yine insanoglu tarafindan kirletilir. ölmeyi düsünmeden önce, insan olmayi ögrenmek, ve ne kadar insan olursa, Banisine o kadar yakin olur. Tesekkürlerim kalemine. Eyvallah.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta