yerde gördüğü ekmeği kaldırıp, öpüp başının üstüne temas ettirdikten sonra yüksekçe bir yere koyan insanoğlunun, bu fiili icra etme gerekçesi "ekmeğin kutsallığı, nimet oluşu ve bu nedenle saygıyı hak etmiş olduğu" hususiyetidir. ancak aynı insanoğlu, yerde bir başka insanoğlunu görünce, kaldırıp yüksek bir yere koymak bir yana, ya görmezden gelmekte, ya "sana iyi oldu, bunu hak ettin" mealinde bir lakırdı sarf etmekte, ya da kantarın topuzunu iyice kaçırarak fiziki olarak saldırmaya dahi çalışabilmektedir. ne yani, insanoğlu kutsal bir varlık değil midir, yoksa nimetten mi sayılmamaktadır? en nihayet insanoğlunun genelinin, yerdeki ekmeğe karşı takınmış olduğu tutuma benzer olan davranışları, dini, ahlaki bütün değerlerini sadece basit işlerde, o da göstermelik olarak ifade edebilmesinden başka bir şey değildir
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta