Güneş, akşamın omuzlarında taşıyor kendini,
ışığını sakince çekiyor yeryüzünden.
Bir rüzgâr esiyor sokaklardan,
ardından savruluyor sararmış günler.
Ağaçlar, çıplak kalmış birer donuk heykel gibi,
dallarında kuşların bile sesi eksilmiş.
Bir zamanlar kuşlara ev sahipliği yapan dallar,
şimdi gökyüzüne uzanan boş birer el gibi.
Kayıt Tarihi : 31.10.2026 20:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!