Ekim Şiiri - Hüseyin Gül 2

EKİM
Ekimdi adı…
Sarı yaprakların
sessizce vedalaştığı zaman.
Gökyüzü biraz daha uzak,
akşamlar biraz daha erken,
insan biraz daha dalgın olurdu.
Bir yaprak düştü önüme,
eğilip aldım yerden.
Üzerinde bir sonbahar değil,
geçmişim vardı.
Çocukluğum vardı,
kaybettiklerim,
söyleyemediklerim…

Ve sen vardın,
hiç gitmemiş gibi
kalbimin en güzel yerinde.
Ekimdi adı…

Bazı şeylerin bittiği,
bazı sevgilerin
hiç bitmediğinin anlaşıldığı ay.
Şimdi yine yapraklar düşüyor.
Ben yine gökyüzüne bakıyorum.
Mevsimler değişiyor,
yıllar geçiyor…

Ama insan,
gerçekten sevdiğini
Düşen yaprakları..
hiçbir sonbaharda
yitirmiyor.

Hüseyin Gül