Ektiğimden kül,
diktiğimden köz biçtim.
Yeşerttim çayır çayır,
yaktılar cayır cayır.
Yakacak yeri kalmayınca
söndü yangınım,
kökümle bağlarımı
çaresiz dağladım.
İnsanda cehennem ilmi var,
insanım, ilim varım.
yaşımın keskinliğinden olmalı,
çok acı ağladım.
Fikret Adımol
Kayıt Tarihi : 28.10.2026 07:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bakarsan bağ olur sanma, insanda cehennem ilmi var.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!