Ekarlı Gönlüm Şiiri - Mözgür Özbek

Mözgür Özbek
108

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ekarlı Gönlüm

EFKARLI GÖNLÜM

sanki kalbim deniz kıyıya vurdu efkarım
efkarlıyım yıne söz dinlemiyor gönlüm
hayallerimi umutlarımı bir mermi yaptım
her atışım ecmıceydi hep kendimi vurdum

sayılmaz oldu artık kahrolasıca dertlerim
hep karalar düştü rengarenk hayallerime
artık hiç bir şeyin ederi kalmadı bende
kaç para eder diye sordular hiçe saydım

ağır başlı dikkafalı asi sözlüyüm ama
masum bir cocuk var hep sol yanımda
sevdam sevda gibi kavgam kavga gidir
neye yararki değerini bilen olmadıktan sonra

acılarımı tesbih ceker gibi çekiyorum
bitmiyor dertler her seferinde başa dönüyorum
yuzum gülüyor ama içim kan ağlıyor
her defasında zalim kadere yeniliyorum

dokunmayın bana yine arttı efkarım
söz dinlemeyen huysuz cocuk gibiyim
yureğimde sevda kalemini kırdım
gittikce sarıyor beni canımdan bezmişliğim

yağmurlarla dolu kara bulut gibiyim
dokunacak çarpacak ağlayacak birini arıyorum
öyle acılarım varki içimden atamadığım
gülmek eğlenmek yaşamak gelmiyor içimden

yine efkar demir attı yüreğim liman sanki
kırdı umutlarmı bitirdi hayallerimi
sevdaya baş koydum ömür vereyim dedim
her gelen benden bir şeyler alıp gitti

öyle zamanki bilinmiyor kim dost kım düşman
bazen en sevdiğim dediğin vuruyor arkandan
bıktım artık sevdayı kirleten yalardan
yoruldum işte gidiyorum arkama bakmadan

sahte çıktı hep dürüst sandıklarım
ben sustukca senin çoğaldı yalanların
oysa taparcasına sevip hayaller kurmuştum
kalbimde muebbet yedi şimdi sevdam umutlarım

ben yağmuru hissettim sen sadece ıslandın
dürüst olmadın hep yalanlarla kandırdın
halbuki kalbimde bir ilahe bir tanrıça gibiydin
kızıyorm şimdi kendime ben sana nasıl inandım

senin sucun yoktu hatalı olan bendim
sana inanıp gözümde çok fazla buyuttum
sonu geldi işte senle olan yalan ruyaların
ruyadan uyandım şimdi sen bende bittin

bu kadar sahtemıydi yalnmıydı sevdalar
güneş siyahmıydı kirlimiydi yıldızlar
senin için nelerden kımlerden vazgecmiştim
sen bir hiç uğruna beni yerle bir ettin

degişti bak ruzgarın yönu soldu yapraklar
kaybettim yolumu boşuna liman arayışlarım
sessizce düşlerimde bir cocuk ağlıyor
engel olamıyorum yureğimden kan damlıyor

o kadar çokki kendime karşı hatalarım
hayattan olamayacakları beklemekten bıktım
hak etmeyenler kazandı ben vazgectim
gidiyorum artık tek kişilik son biletimi kestim

M.Özgür Özbek

Mözgür Özbek
Kayıt Tarihi : 13.9.2018 15:38:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!